be myself

สวัสดีค่ะทุกคน แหมเราหายหน้าไปหายเลยลืมกันไปแล้วรึยังเอ่ย ตอนนี้มัวแต่ปลุกปล้ำ เอ้ย ปลุกปั้นนิพนธ์ค่ะ เลยไม่มีเวลามาหลั่นล้าเลย แหะๆ วันนี้มาอัพชิวๆว่าด้วยการ์ตูนที่ชอบอีกเรื่องค่ะ เป็นผลจากที่ไปยืมมาอ่านเพื่อทำนิพนธ์ (จริงๆไม่ต้องยืมมาก็ได้อ่ะนะ) หลังจากที่ไม่ได้อ่านมาเป็นปีแล้ว

มือปราบพญายม เดิมทีเป็นนวนิยายจีนกำลังภายในค่ะ ประพันธ์โดย อุนเลียงเง็ก สนุกมากเลย เสียดายที่หนูปูอ่านไม่จบทุกภาค อ่านแบบแหว่งๆน่ะค่ะ แล้วคงไม่ได้อ่านอีกแล้วด้วยแย่จัง แต่ที่มาให้เพื่อนๆดูเป็นเวอร์ชั่นการ์ตูนค่ะ เป็นการ์ตูนของฮ่องกง วาดโดย เซโตะ คิม คิว (น่าจะเป็นคนเกาหลีมั้ง) จริงๆหนูปูตามงานของเซโตะ คิม คิว มาหลายเรื่องแล้วค่ะเลยค่อนข้างยินดีปรีดาที่เรื่องนี้คุณเซโตะ แกเอามาเขียน เดี๋ยวจะมีรูปและอินโทรเรื่องให้อ่านนิดหน่อยหนูปูอ่านช่วงเล่ม 9 - 10 อยู่แต่รวมเล่ม 23 ออกแล้วและใน A-week ก็เลยไปไกลแล้วก็ตาม

เป็นเรื่องของมือปราบสี่คน (ตามรูปข้างบนน่ะแหละ) ที่ตรงต่อหน้าที่และมีวิชาที่ยอดเยี่ยม ใครที่ทำความผิดต่อให้เป็นผู้เยี่ยมยุทธยังต้องพ่ายแพ้ พวกเขาไม่นิยมฆ่าผู้ที่ทำผิดแต่เขาจะจับไปขัง (แต่ถ้าช่วยไม่ได้ก็ม่องซะ) ทั้งสี่คนมีความสามารถที่ต่างกัน ซึ่งทำให้พวกเขาโดดเด่นแตกต่างกันไป ในครั้งนี้พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับขบวนการสิบสามมือสังหารอันน่าสะพรึงกลัว และต้องไขปริศนาให้ได้ด้วยว่าหัวหน้าใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังขบวนการนี้เป็นใคร !? ถ้าพร้อมแล้วก็ขอเชิญไปพบกับเหล่ามือปราบทั้งสี่ได้ในฉบับรวมเล่ม หรือในนิตยสาร A-WEEK

มือปราบลำดับที่หนึ่ง บ๊อเชง (ไร้น้ำใจ) ผู้มีวิชาตัวเบาที่ยอดเยี่ยมและสามารถที่ลือเลื่องคืออาวุธลับ เพราะเขาขาพิการจึงมักนั่งบนรถเข็นเสมอ แม้เขาจะมีอายุน้อยที่สุดแต่ก็ได้รับการเรียกขานจากมือปราบอีกสามคนว่า "ศิษย์พี่ใหญ่" เป็นคนฉลาดรอบคอบเป็นหัวสมองของขบวนการ (จะบอกว่าคนนี้หนูปูชอบสุดๆเลยล่ะค่ะ)

มือปราบลำดับที่สอง ทิชิ่ว (มือเหล็ก) ผู้มีวิชาหมัด "มือเดือดหมัดดุ"ที่สะท้านปฐพี ใครที่ถูกเขาหมายปอง (จะจับนะคะ ไม่ใช่หมายปองไปขอแต่ง) ย่อมไม่สามารถเล็ดลอดไปได้ เป็นผู้เคร่งครัดต่อหน้าที่ และในขบวนการถึกสุด (ดังนั้นไม่แปลกใจว่าหนูปูไม่กรี๊ดมาก ก็กล้ามเป็นก้ามปูขนาดนั้นไม่'เป็คค่ะ)

มือปราบลำดับที่สาม ตุยเหมี่ย (edit : ล่าวิญญาณ) เป็นหนุ่มเจ้าสำราญมีเพลงเท้าที่ลึกล้ำ ใครหนีต้องโดนติดตามอย่างไม่ลดละ เรียกว่าเป็นปีศาจสุราเลยล่ะค่ะ ถ้าจับเค้าได้อย่าได้ให้ดื่มเหล้าเชียวนะคะ แค่เหล้าเค้าก็สามารถใช้เป็นอาวุธได้แล้ว จะบอกว่าคุณเซโตะวาดตุยเหมี่ยออกมาหล่อมากเลยค่ะ จริงๆในบทประพันธ์รู้สึกว่าตุยเหมี่ยอายุ 30 กว่าๆได้ เป็นตัวชูโรงให้เรื่องผ่อนคลายมากเลยค่ะ ขำๆดีน่ะค่ะ (จริงๆชอบมากนะคะเพราะเป็นคนสนุกสนานดี ขำทุกทีที่ออกมาเลยค่ะ)

มือปราบลำดับที่สี่ (สุดท้ายแล้ว) แนฮ่วย (เลือดเย็น) ใช้เพลงดาบเป็นอาวุธค่ะ (edit : จริงๆเป็นกระบี่ค่ะพิมพ์ผิด)แถมยังชักดาบเร็วอีกด้วย (ไม่ใช่กินแล้วหนีนะคะ) เป็นคนที่มีสัญชาตญาณดีมากเลยค่ะ จะรู้ว่ามีอันตรายก่อนใครเลย เป็นคนที่อดทนมากๆ และมักจะกล่าวถึงบ่อยๆว่าเป็นคนที่ชอบยืนถ้ายืนไหวก็ไม่ยอมนั่ง (หรือล้ม) เด็ดขาด (คนนี้น่ารักค่ะ ชอบคิ้วบางๆและนัยน์ตาที่ดูลอยๆอย่างนั้นมากๆเลยค่ะ)

สรุปหนูปูชอบทุกคนนะคะแต่อาจจะชอบทิชิ่วน้อยหน่อย (เพราะกล้าม) และชอบบ๊อเชงมากหน่อย (เพราะหลายๆอย่างไม่อยากบรรยาย)

แต่ หนูปูก็ว่าเรื่องนี้ควรนอมอลนะคะ จริงๆตอนที่อ่านอยู่เนี่ยมีสตรีที่มีครองใจมือปราบทั้งสี่แล้วสามคน เหลือตุยเหมี่ยเนี่ยแหละยังไม่เจอใคร แอบเชียร์มากๆโดยเฉพาะคู่ของบ๊อเชงค่ะ แบบว่าดูสมกันดีมากๆ คู่รักอาวุธลับพิฆาตสินะ

นี่ค่ะ บ๊อเชง กับ เงี่ยมยี้ (แนเงี่ยม)

ส่วนอีกสองสาวคู่ของทิชิ่ว และ หนูแนค่ะ

แถมรูปคู่ แนฮ่วยกับจิบบ๊วยอั้ง

รูปคู่ของทิชิ่วและคนรัก (จำชื่อไม่ได้) ไม่มีค่ะ (บ่งบอกว่าลำจมสุดยอด หุหุ)

++++ภาพเอื้อเฟื้อจากเวบบุรพัฒน์นะคะ++++

ท้ายนี้ถามหน่อยอยากอ่านกันบ้างรึยังคะ ใครมีอคติกับการ์ตูนฮ่องกงก็อยากให้ลองก่อนเน้อ

ไปล่ะค่ะเดี๋ยวไปนั่งทำงานต่อ แล้วเจอกันนะคะ

++++ขอบคุณ คุณsleepsheep มากนะคะสำหรับข้อมูลที่ผิดพลาด++++